Ga naar hoofdinhoud

Oproep: Als ik Hugo was…

Hugo de Jonge, minister voor Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening. Beeld: ©RVD – Valerie Kuypers en Martijn Beekman

Een ambitieus kabinet is aangetreden, een mannetjesputter en crisisbestrijder grijpt het stuurwiel van de olietanker die Volkshuisvesting heet. Er moeten een miljoen woningen bijkomen. En als het aan ons én aan het klimaat ligt moeten dat biobased woningen worden. Wat moet Hugo de Jonge gaan doen om dat mogelijk te maken?

Dit is een open oproep. Wat zijn maatregelen die de overheid op centraal niveau kan nemen om de houtbouwrevolutie te laten slagen? Ik doe een eerste gooi. Wie suggesties heeft: typ een comment of mail me persoonlijk.

Met Rob Jetten aan tafel

Hugo, Rotterdamse bestuurder van huis uit, denkt natuurlijk eerst aan bouwbedrijven en woningcorporaties. Aan grote nieuwe planwijken met rechte straten met eenvormige huizen. En aan flats, veel flats. Maar de woningbouwuitdaging is meteen ook een klimaatuitdaging. Iedereen snapt dat meer bouwactiviteit, meer gebouwen, belastend is voor het milieu. Er moet dus een klimaatplan voor de bouw komen. Stap 1 is een CO2-tax op bouwmateriaal. We weten allemaal dat het er aan komt, doe het dan ook maar gewoon.

Gekke plekken bedenken

Optoppen, inbreiden, drijven, tijdelijk toestaan. Het loopt allemaal tegen lastige bepalingen aan. Hoe demontabeler en lichter je op bestaande gebouwen bouwt, op plassen en meren woningen realiseert en huizen bouwt op plekken waar niemand nog van weet wat er mee gaat gebeuren hoe beter: regels weg of regels een uitzondering geven voor demontabele bouw.

Materiaal zeker stellen

We merken het aan de gasprijzen, aan de enorm gestegen bouwmaterialenstijging: we zijn een speelbal van de economische wereldorde aan het worden. Het is zaak voor Nederland om meer grip te krijgen op de bouwmateriaalproductie. Aanleg van productiebossen, zagerijen en wie weet een eigen CLT-fabriek is een no-brainer. Maar ook onderhandelingen buiten de grens over toevoerzekerheid. Mogelijk op Europees niveau.

Uitsluitend circulair

Geen sloop meer. Alleen maar demontage. Geen downcycling of verbranden meer maar hergebruik. Een enorme uitdaging voor architecten, bouwers en schoonheidscommissies: we moeten uitgaan van wat voorhanden is in plaats van intekenen wat we nodig hebben en de materialen in die mal passen. Onze huizen en steden komen er veel diverser uit te zien als we pas virgin materiaal mogen gebruiken als het oude materiaal op is.

Wat moet er gebeuren in regelgeving, ook voor lagere overheden? Wat me financiering en ontwikkeling? Wat kán Hugo doen? Vertel me wat je vindt.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Op de hoogte blijven van alles wat er speelt in de hout- en bouwsector? Word abonnee op Het Houtblad! Abonneer