Aan de oostelijke oever van het Bleiloch-stuwmeer in het zuidwesten van Thüringen, ligt het sport- en recreatiecentrum SEZ. Het gebouw is oorspronkelijk opgetrokken in de jaren vijftig en had voorheen dienstgedaan als botenhuis. Toen het aan een opknapbeurt toe was, is besloten voor sanering en nieuwbouw naar een ontwerp van Ludloff Ludloff Architects.
Het eindresultaat zijn twee nieuwe, gelijkvloerse vleugels die aan weerszijden het gerenoveerde botenhuis flankeren. De gastenkamers en seminarruimtes van het sport- en recreatiecentrum zijn bereikbaar via een open buitengang. In het oude botenhuis is nu de eetzaal ondergebracht, die beschikt over een twaalf meter hoge klimwand. Op het zogenaamde ‘zeeniveau’ onder de oostvleugel bevinden zich sanitaire voorzieningen voor campinggasten en een botenwerkplaats.
De twee vleugelvormige bouwdelen zijn iets boven het landschap verheven. Als ondersteuning gebruikte Ludloff Ludloff 84 ontschorste lariksstammen. De afmetingen hiervan zijn bepaald door wat er op dat moment beschikbaar was. Voor het overige is uitsluitend hout van beschadigde fijnsparren gebruikt; de architecten konden volledig afzien van gelamineerd hout of samengestelde houtpanelen.
De dakvorm van de uitbreidingen zet de lijn van het zadeldak van het hoofdgebouw voort, maar dan met een geheel eigen ritme. De nokken lopen niet synchroon met het ritme van de draagconstructie; ze overspannen telkens twee of drie constructieve traveeën. Dit geeft elke ruimte een uniek profiel. Tegelijkertijd gaan de langgerekte gebouwen – gelegen aan de oever van het stuwmeer – op in de kleinschalige bebouwing in de omgeving dankzij hun zaagtandvormige silhouet.
Foto’s: Thomas Müller
