Het verbouwen van een hooischuur uit 1873 naar een woon- en werkplaats leverde Vollert Puttlitz Richter Architekten uit München de nodige uitdagingen op. De oude schuur bevindt zich namelijk in de zogenaamde Rupertiwinkel. Dit deel van Zuid-Duitsland was voorheen onderdeel van het aartsbisdom Salzburg. Hiermee werd het door het Beierse staatsbureau voor het milieu geclassificeerd als een onafhankelijke cultuurlandschapseenheid. Een gebied dat bescherming verdient.
Samen met de toekomstige bewoners – en jong gezin – en vrienden heeft de architect overlegd over de beste invulling. En met succes. Met behoud van essentiële onderdelen is het typische streekgebouw verbouwd tot een werk- en woongebouw met een bruto vloeroppervlak van ongeveer 380 vierkante meter.
Het robuuste en rustieke karakter van het bestaande gebouw bleef grotendeels behouden. Naaldhout uit het eigen bos van de klant is gebruikt om bestaande constructies te renoveren en delen die in verval waren geraakt te herbouwen. Ook de leempleister is regionaal geproduceerd en de bouwtechniek, ramen en geveldelen zijn geleverd door lokale bedrijven. Alleen op de meest noodzakelijke onderdelen is beton gebruikt.
Centraal in de woning ligt een grote hal die door de architecten is ontworpen als woning-in-huisconstructie met houtskeletbouw. Naast woonruimtes zijn is er ook werkplaats voor keramiek-, hout- en textielverwerking. Een groot deel van de bouwwerkzaamheden is in eigen beheer uitgevoerd. Hieronder het storten van de vloerplaat, het plaatsen van de houtconstructie, het afdekken van het dak en het werken aan de leemstuc binnenmuren.
