Eind vorige week schudde een houten gebouw van vijf verdiepingen precies tegelijk in Groningen, Bristol (VK) en Patras (Griekenland). Dat is te zeggen: het Groningse gebouw schudde virtueel, de krachten werden in het buitenland getest op fysieke objecten.

Het experiment, dat de onderzoekers als geslaagd beschouwen, al moeten de data uiteraard nog bewerkt en geïnterpreteerd worden, is onderdeel van het Hysteresis project van de hogeschool Hanze in Groningen, dat precies dat beoogt: computertechnologie inzetten om testen aan dezelfde objecten (bouwwerken) op verschillende plaatsen in de wereld uit te voeren. Zo kunnen testopstellingen gecombineerd worden van instituten die daarin gespecialiseerd zijn. Op de universiteit van Patras werden schokdempers voor gebouwen getest, in Bristol ging het om een houten wand, gecombineerd met betonnen fundering op zandgrond.
In Groningen, waar in het BuildinG gebouw van de hogeschool Hanze inmiddels een aantal indrukwekkende testapparaten staan om aarbevingseffecten te meten, schudde dit keer niets fysiek: de onderzoekers, onder leiding van Ihsan Bal (lector Constructieve Veiligheid en Aardbevingen), brachten een virtueel gebouw van hout van vijf verdiepingen in beweging, daarbij uitgaand van het soort aardbevingen dat Groningen regelmatig teistert. De gegevens van hoe de bouwdelen van dit virtuele gebouw zich onder invloed van die krachten blijkt te gedragen werden ‘real time’ doorgespeeld naar de proefopstellingen in Griekenland en het Verenigd Koninkrijk, waarvandaan de effecten ook meteen werden teruggecommuniceerd, zodat het bewegen van het virtuele gebouw er weer door werd beïnvloed.
Het op deze manier effectief laten samenwerken van kennisscentra op het gebied van aardbevingen is uniek en kan voor het snel vermeerderen van kennis over deze materie bijdragen. De keuze voor houtbouw is heel bewust: hout is, behalve zeer duurzaam, door zijn lichte gewicht en buigbaartheid een goed materiaal om mee te bouwen in aardbevinggebieden, maar kennis over en voorschriften voor dit soort gebouwen zijn schaars. Waardoor vaak, vermoedelijk onnodig, voor zware betonnen oplossingen gekozen wordt.