Aan de oevers van de rivier de Sázava realiseerde Mimosa Architects een kleine hut. Deze staat op de stenen sokkel van zijn (verbrande) voorganger. De nieuwe structuur is bekleed met verkoold larikshout. Zo herinnert hij op een stille en indirecte manier aan de brand die ooit de plek verwoestte. Gecombineerd met hout in natuurlijke tinten, oogt het interieur minder als een gemeubileerd huis en meer als een beschutte ruimte.
De hut is een lichte houten constructie op een robuuste stenen sokkel. Het houten frame is aan de binnenzijde bekleed met sparrenhouten panelen en aan de buitenzijde met verkoolde larikshouten planken. Het verkolen maakt het gevelhout duurzaam en de hut tegelijkertijd minder aantrekkelijk voor ongenode gasten. Aan de hellingzijde achter de hut is de constructie bekleed met plaatmetaal dat bestand is tegen het water dat van het dak naar beneden stroomt.
Dankzij het uniforme materiaalgebruik en de kleurstelling – natuurlijke houten panelen en zwart metaal – heeft de architect het interieur meer vormgegeven als een ‘grot’. Het zwarte metaal van de houtkachel, de trap en andere interieurelementen zet het thema van de verkoolde gevel op natuurlijke wijze voort. De duurzame, natuurlijke linoleumvloer zorgt voor een vlotte doorloop tussen de hut en de buitenruimte.
De ruimtelijkheid van de woonruimte is mogelijk door de kamers op de bovenverdieping te beperken tot kleine, maar voldoende slaapruimtes. De gemeenschappelijke ruimte beslaat de volledige hoogte van de hut en verbindt de voor- en achterkant – de rivier en de kliffen. De woonruimte, die uitkijkt op de rivier, is over de gehele lengte voorzien van glas. Het terras is af te sluiten met een vouwluik. Voor wanneer de zomerzon te fel is, of wanneer het weekend voorbij is en de hut verandert in een gesloten, ‘onneembare’ ruimte.
