De verplaatsing is noodzaak: door oprukkende mijnbouw moet een groot deel van de Noord-Zweedse plaats Kiruna verplaatst worden. Maar het is een spectaculair gezicht: de grote houten kerk van het stadje, 113 jaar oud, word in twee dagen vijf kilometer verplaatst.

Een voordeel van houtbouw is dat de gebouwen in principe demontabel zijn. Een ander voordeel is dat het relatief lichte bouw is en niet onlosmakelijk op een fundering rust. Waarom er in dit geval gekozen is om het 35 meter hoge en 40 meter brede gebouw, dat ongeveer 672 ton weegt, niet af te breken maar in zijn geheel te verplaatsen is niet helemaal duidelijk. Dat het kán bewijst het Nederlandse bedrijf Mammoet, dat recent ook een houten strandpaviljoen verplaatste op Texel. Ging het in dit geval om 20 meter, in Kiruna wordt de kerk maar liefst 5 kilometer verplaatst, naar het nieuwe stadscentrum dat gerealiseerd wordt omdat de grond op de huidige plek te instabiel wordt door de intensieve ondergrondse mijnbouw in het gebied. Het staatsmijnbedrijf LKAB neemt de kosten voor de complete stadsverplaatsing op zich, dus ook die van de herbestemming van de kerk.
De succesvolle verplaatsing van de kerk, die de oudere beschouwer zal doen terugdenken aan de ‘Schuivende Kerken van Uikemene’, in het boek De Koning van Katoren van Jan Terlouw, was daarom niet alleen van de berkeningen van de ingenieurs en het hefvermogen van de vijzels van Mammoet afhankelijk, maar ook van de conditie van de weg die naar de nieuwe bestemming voerde.
De verplaatsing van de kerk van Kiruna nam twee dagen in beslag, de kerk verplaatste zich met een vaart van 500 meter per uur.