De eigenaar van een berg op Amami Isoland (Japan) besloot een eigen stadswoning te bouwen als autonoom, zelfvoorzienend huis. Het idee werd ingegeven door een toenemende milieuvervuiling en extreem weer dat duidt op klimaatverandering. Een eigen micro-infrastructuur en een huis dat volledig was afgesloten van het elektriciteitsnet leek de oplossing.
Het bleek niet eenvoudig om diep in de bergen volledige zelfvoorzienend te zijn. De grootste uitdaging was de verrassend lage zonnestraling op het eiland – vergelijkbaar met die in Noord-Japan. Na het evalueren van wind-, water- en geothermische energie bleef zonne-energie de meest praktische optie om in de behoefte aan elektriciteit te voorzien.
De eigenaar slaagde er met Sakai Architects in een huis te realiseren waarin een gezin van vier mensen comfortabel kan leven zonder externe elektriciteit of airconditioning. Zelfs onder de barre subtropische omstandigheden van Amami met hoge luchtvochtigheid en beperkt zonlicht. Geïnspireerd door de historische buntō-indeling (meervolume) van de regio, bestaat het huis uit vijf onafhankelijke volumes. Elk volume heeft zijn eigen functie – badkamer, slaapkamer en berging – en is geometrisch gerangschikt om tussenruimtes te creëren die dienen als gedeelde woonruimtes.
De dakvorm herinterpreteert de lokale golfplaten en integreert isolatielagen, ventilatie en lichtregeling. Verwijzend naar de verhoogde graanschuren, laat de constructie de wind vrij in alle richtingen circuleren, terwijl de diepe dakranden intens zonlicht en plotselinge tropische stortbuien temperen. Een kleine houtgestookte sauna gebruikt brandstof die wordt gerecycled uit bouwafval, waardoor een gesloten kringloop ontstaat tussen bouwer en bouwplaats.
Afbeelding: Toshihisa Ishii
