Eenduidig is de vraag niet naar hoe je als constructeur materiaalsparend kunt ontwerpen in houtbouwprojecten. Dat blijkt tijdens een bijzondere aflevering van de podcastreeks HoutbouwCast, opgenomen tijdens de beurs Houtbouw. Want op welke manier wil je besparen?

Te gast op het kennispodium van de beurs houtbouw zijn drie gerenommeerde ingenieurs: Paul Korthagen, directeur van IMd Raadgevende ingenieurs, Gert-Kan Rozemeijer, directeur van Adviesbureau Lüning, en Mandy van Lunteren-Van Zaanen, in dienst van Goudstikker/De Vries.

Heel wat ervaring met houten gebouwen

Waar Lüning zich helemaal toelegt op het adviseren over houten constructies hebben de twee andere bedrijven inmiddels een flinke palmares. IMd was bijvoorbeeld de constructeur van het prijswinnende Liander gebouw en berekende ook de constructie van het forse Rijkskantoor Mandemaat 3 in Assen. Goudstikker De Vries werkt voor verschillende industriële houtbouwers en was de constructeur van de drie verschillende Mooijburg-gebouwen op IJburg, en het gebouw De Torteltuin dat momenteel in diezelfde Amsterdamse buurt gerealiseerd wordt.

Luister hier onder naar de podcast-aflevering, of vind hem op je favoriete podcastplatform.

Het leek presentator Jan Maurits Schouten, hoofdredacteur van Het Houtblad, een betrekkelijk eenvoudige vraag: hoe ontwerp je een gebouw met zo min mogelijk materiaal, in ieder geval zo min mogelijk CO2 uitstotend materiaal? Maar het antwoord blijkt niet eenvoudig.
Van Lunteren-Van Zaanen heeft wel twee heel duidelijke voorbeelden: in een gebouw van CLT de vloeren doorleggen over verschillende draagmuren in plaats van ze als losse plafonds te zien. Dat bespaart enorm op bevestigingsmiddelen en is bovendien beter voor de ’tweede draagweg’ een centraal aandachtspunt voor constructeurs: als de hoofddraagstructuur van een gebouw het begeeft, hoe kan het dan tóch blijven staan. Verder is met de toekomstige bewoners van de Torteltuin afgesproken dat er met minder akoestische demping tussen verschillende ruimten rekening zal worden gehouden. Dat scheelt veel materiaal, maar is in uitvoering op de bouw dan weer wel een uitdaging.
Zo heeft de ingenieur steeds zaken tegen elkaar af te wegen. Bij het Mandemaat-gebouw werd bijvoorbeeld gekozen voor stalen draagbalken in een verder houten constructie. Daardoor werd het gebouw maximaal aanpasbaar, want het geeft meer ruimte om installaties onder het plafond te installeren.
Ook bij Lüning is de afweging vaak tussen verschillende manieren van besparen: is het in volume aan bouwmateriaal, in geld, in duurzaamheid of in praktische haalbaarheid. Al met al een heel boeiende discussie. Die ook op ons kanaal op YouTube te bekijken is: